تبليغاتX
قصه منو غم تو قصه ....

این وب توسط هکر هک شده است.

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387ساعت 20:42 توسط سارا |

من هیچ نمیگویم

من نمیگویم مرا از قفس آزاد کنید            

قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

آشیانه من بیگانه اگر سوخت چه باک

فکر ویران شدن خانه صیاد کنید

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 18:21 توسط سارا |

 

  خداوندا آرهمشی عطا فرما تا بپذیریم آنچه را که نمیتوانستم تغییر دهم

شهامتی که تغییر دهم آنچه را که میتوانم

و دانشی را  که تفاوت آن دو را بدانم

خداوندا

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 17:35 توسط سارا |

چگونه؟

درد

 

حرف نیست

 

درد نام دیگر من است

 

من چگونه خوش را

 

صدا کنم؟ 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 17:25 توسط سارا |

خسته هام دیگر

انقدر آه کشیدم ز جهان سیر شدم

                                     صورتم گرچه جوان است ولی پیر شدم

پیری آن نیست که در سر بزند موی سپید

                                            هر جوانی که به دل شوق ندارد پیر است

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 17:6 توسط سارا |

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 14:30 توسط سارا

هوای خانه چه دلگیر میشود گاهی

از این زمانه دلم سیر میشود گاهی

عقاب تیز پر دشتهای استغنا

اسیر پنجه تقدیر میشود گاهی

صدای زمزه عاشقانه آزادی

فغان ناله شبگیر میشود گاهی

نگاه مردم بی گانه بر دل غربت

به چشم خسته ء من تیر میشود گاهی

 

مبر گمان ز موی سپیدم که عمر دراز

جوان ز حادثه ای پیر میشود گاهی

بگو اگر چه به جائی نمیرسد فریاد

کلام حق دم شمشیر میشود گاهی

بگیر دست مرا آشنای درد بگیر

مگوچنین و چنان دیر میشود گاهی

به سوی خویش مرا میکشد چه خون چه خاک

محبت است که زنجیر میشود گاهی

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 13:55 توسط سارا |

  هیچ کس اشکی برای ما نر  یخت

                                           هر که با ما بود از ما میگریخت

  چند روزیست حالم دیدنست

                                        حال من از اینو آن پرسیدنیست

  گاه بر روی زمین زل میزنم

                                    گاه بر حافظ تفال میزنم

  حافظ دیوانه فالم را گرفت:

                                    یک غزل آمد که حالم را گرفت

                       مازیاران چشم یاری داشتیم

                      خود غلط بود انچه میپنداشتیم

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 18:22 توسط سارا |

چه دردیست در میان جمع بودن

ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن

ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر لبی شعری سرودن

ولی لبهای خود همواره بستن

به رسم دوستی دستی فشردن

ولی با هر سخن قلبی شکستن

به نزد عاشقان چون سنگ خاموش

ولی در بطن خود غوغا شکستن

به من هر دم نوای دل زند بانگ

چه خوش باشد از این غمخانه رستن

چه دردیست در میان جمع بودن

ولی در گوشه ای تنها نشستن....

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 16:40 توسط سارا |

آسمان رکوع کرد و خداوند به او  این همه

 ستاره بخشید

پس رکوعی باید تا دلمان لایق ستاره باران

شود..

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 16:30 توسط سارا |

چه زیبا بود اگر از دور دست شب پره ای می آمد .

و امشب در ازدحام پیچک ها میمرد تا من تنها نباشم در مردنم.

 ای کاش می دانستم با کدام باران میباری تا بمانم و چشمهایم را بدرقهء راهت

 میکردم...

.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 16:17 توسط سارا |

منو تو هنوز قصه های نگفته از بهار داریم.ما هنوز آن روز ها را نیافته ایم

      و آن لحظه شهامت را که از عشق بگووئیم

        پس چرا پائیز انقدر شتاب میکند...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 16:15 توسط سارا |

 

چه تاجی زدی بر سرم زندگی

به غیر از مصیبت به جز بندگی

به روزم اگر دل به شادی گذشت

به شادی که با نامرادی گذشت

ندیدم بهاری محبت بیاری

دلم غرق خون شد عجب روزگاری

ای زندگی دلگیرم از تو

غمهات منو دیوونه کرده

هر چی غمو درد تو دنیا

یک جا تو قلبم لونه کرده

دیدی که هیچکس پناهم نبود

هیچ وقت کسی چشم براهم نبود

حتی شبی با دل خسته ام

درزندگی تکیه گاهم نبود

ندیدم...........................

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 5:56 توسط سارا |

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387ساعت 5:53 توسط سارا |

من سارا 18 ساله متولد 9 اسفند 1368 در شهر
اصفهان تنها و منتظر پیام های پر مهرتان هستم
امیدوارم از اینه به وب من سر زدید خوشتون اومده
باشه و چشم من منتظر اومدن دوباره شماست
پس منو تنها نذارید...